reklam

Aşındırıcıların Kullanımı

Tarih: 5 Eylül 2010Kategori: Altın BilgileriYorum Yok

Aşındırıcıların Kullanımı

Toz halindeki tüm aşındırıcılar bir tutkal sayesinde düz bir satıhta bulundurulabilmekte ya da basınç uygulanarak istenilen şekillerde taşlar elde edilebilmektedir.

Eğer silindirik şekle sahip veya döndürülerek kullanmıyorlarsa zımpara taşı, dikdörtgen şekle sahiplerse taş denilmektedir. Uzun olduklarında bu taşlara “eğe” ismi verilmektedir. Buna örnek olarak kaplamaların sökülmesinde kullanılan karborundum eğeleri verilebilir.

Aşındırıcıların Kullanımı

Aşındırıcıların Kullanımı

Aynı yöntemle şekilli zımparalar elde edilebilmekte olup, sertlikleri değişik olabilmektedir. Zımparaların etkinliği onu oluşturan madde, tutkal ve kullanıldığı oranlara bağlıdır. Bazı üreticiler zımpara taşlarının oluşturulduğu maddeleri ayırt etmek amacıyla renkli tutkallar kullanmaktadır.
Aşındırıcı freze uçları, çukurları temizlemek için kullanılmaktadır. Bu freze uçları kullanıldıkları madde ile birlikte anılırlar, karborondum freze ucu, korindon freze ucu gibi.
Zımpara taşlarında hız önemlidir; hız düşük olduğunda eskime fazla olmakta, hız yüksek olduğunda ise kırılma tehlikesi fazla olup, aşındırma etkisi optimumdur. Düşük hızlar zımpara taşları için gereklidir.
Hız metre/dakika cinsinden ifade edilmekte olup, diskin dış çevresindeki hıza aittir. Motorun dakikadaki devir sayısı aynı kaldığında, çevre büyüdükçe hız artmaktadır. Hız, devir sayısı, çevre, (3,14) Pi sayısının çarpımından elde edilir.
Zımpara taşları genelde 1700 metre/dakikalık bir hızla kullanılırlar. Büyük çaptaki pürüzlerin temizlenmesi ve takımların bilenmesinde kullanılırlar.
Keçeden yapılmış disklerin kenarlarına aşındırıcı yerleştirilerek yarı sertlikteki diskler elde edilebilmekte, daha esnek diskler kumaş çeşitleri kullanılarak elde edilebilmektedir.
Aşındırıcıların yapıştırılmasında suda eritilmiş hayvan özlü tutkal kullanılabilir. Kalın taneli aşındırıcılarda %50 oranında kullanılan tutkal, ince tanelilerde %20’lere düşebilmektedir. Tutkalın yapıştırıcı özellikleri küf, fazla ısınma gibi etkilerden dolayı azalmakta, bu nedenle bakır kaplarda hazırlanmış tutkalların kullanılması gerekmektedir. Jelatinin eritilmesi için en iyi sıcaklık 60 ila 65C arası olup, yapıştırılacak kısımların 50C’ye kadar ısıtılmaları ve kullanımdan önce 24 saat süreyle kurumaları gerekmektedir.
Isındıkça ayrışmaya uğrayıp karbonlaştığından, günümüzde soğuk tutkal denilen ve sodyum silikat özlü olan tutkallar tercih edilmektedir. Bu tutkallar kullanıldığında ısınma problem teşkil etmemekte, yapıştırma işlemi ortam sıcaklığında yapılabilmektedir. Ayrıca hız istenilen şekilde artırılabilmektedir. Hayvansal maddeler esaslı tutkallar kullanıldığı taktirde, yapışmanın daha etkili olabilmesi için özellikle yeni disklerde bir ön kat tutkal sürülmesi gerekir. Diskler aşındırıcı özellikleri kaybettiklerinde aynı tutkallar tekrar kullanılabilmektedir, yağ artıklarının bulunması halinde bunların temizlenmesi lazım gelmektedir.
Tutkalın sürüldüğü diskler dikdörtgen .kenarlı, içinde aşındırıcı toz bulunan kutulara batırılmakta, döndürülerek tozun her tarafa bulaşması sağlanmaktadır.
Kumaş diskleri söz konusu olduğunda, kalın taneli aşındırıcılarla yine tutkal kullanılabilmekte, ince parlatma veya cilalamalar için tutkal yerine temizleme eriyikleri kullanılmaktadır.
Bu eriyiklerin özü yine bir aşındırıcı olup, balmumu, yün yağı, stearik asit, parafin, vazelin gibi yağlı maddeler ile karıştırılarak elde edilirler.
Kullanılan aşındırıcı, amaca göre değişmektedir: ponza, alüminyum oksit, trablus, silisyum, krom oksit, demir oksit, Viyana kireci gibi. Kimyasal tanımlamanın yanında, eriyiğin rengi sıkça kullanılmaktadır. Sonuç olarak yeşil veya kırmızı özlü (krom oksit), sarı özlü (sarı trablus), beyaz özlü (Viyana kireci) isimleri yaygın olarak kullanılmaktadır.
Bu yağlı madde 50 ila 70C arasında erimektedir. Nitekim dönmekte olan diske temas ettirildiğinde madde erimekte, aşındırıcı tozlar diske yapışmaktadır.
Eriyikler eritme suretiyle hazırlanırlar. Su dolu bir kazanda yağlar erimekte, aşındırıcılar yavaş yavaş eklenmektedir. Mekanik bir karıştırıcı karışımı çevirmekte, bu arada karışım soğutulmaktadır. Kalıplara dökülüp sertleşmeleri beklenmekte, bunu müteakiben satışa sunulmaktadır. Piyasada rastlanan değişik şekiller, kullanılan kalıplara bağlı olmaktadır.
Viyana kireci ve magnezyum oksit gibi bozulmaya meyilli geleneksel parlatıcılar genelde yuvarlak şekilli tenekelere boşaltılmakta, kalıptan çıkarıldıklarında özelliklerini yitirmeden hemen kullanılmaktadır. Malzeme halen kalıplarda iken mühür vurulabilmektedir. Eğer yağ oranı fazla ise, nesneler fazla kirleneceğinden parlatıcıya yağlı denir; öte yandan az olduğunda çabucak biteceğinden kuru denir.
Krom oksit bileşimi: 100g. krom oksit, 18g. mum, 5g. yağlı asitler, 0,5g. vazelin, 4g. stearik asit.
Trablus bileşimi: 20g. mum, 200g. yağlı asit, 680g. trablus.
Bazı durumlarda bu parlatıcılar parlatıp cilalayacaklarına çizerler. Bunun nedeni, homojen taneli aşındırıcıların veya rafine yağların kullanılmamasıdır.
Kuyumculukta en yaygın mücevher çeşidi, desenliler olduğundan döner aşındırıcıların kullanılması imkansızdır. Nitekim girintilere ulaşmak çok zor olduğu gibi, mücevherin kendisi diske takılabilmektedir. Bu nedenle kuyumculukta at kılından yapılmış fırçalar kullanılmaktadır. Girintiler için pamuk ipliği demetinden oluşan bir alet kullanılır. Pamuktan yapılma diskler de yaygındır. Hem pamuk diskler, hem de aşındırıcı diskler sadece cilalama ve ince parlatma için kullanılır.
Eğeleme işlemini müteakiben yüzeyde izler kalmakta, bu izler büyük bir özen ile elle temizlenmektedir. Nedeni ise işlemelerin zarar görmemesini sağlamaktır. Nitekim motorlu aletler kullanıldığında izler kaybolmakta, ancak aynı zamanda işlemeler de silinebilmekte, mücevher pırıl pırıl, ancak daha kaba görünmektedir. Netice itibari ile kaynak ve eğeleme işlemlerini müteakiben yüzeylerin temizlenmesi gerekmektedir.
Kuyumculukta bir eğenin etrafına sarılmış zımpara kağıdı çok kullanılmaktadır. Zımpara kağıdı küçük dikdörtgenler şeklinde kesilir. Biri eğenin etrafına çapraz bir şekilde sarılıp yapıştırılır. Kağıdın kalınlığı fazla geldiğinde, arkadaki katmanın sıyrılmasıyla daha ince ve daha kolay şekilde sarılabilen bir kağıt elde edilebilir.
Dikdörtgen yerine kare şeklinde de kesilebilir. Amaç eğenin etrafında düzgün ve kesintisiz bir düzlem oluşturabilmektir. Bir tarafı aşındığında diğerine geçilir.
İç yüzeylerin parlatılmasında uçlarından bir yere asılmış ince uzun şeritler kullanılır. Bir elle serbest ucu tutarken, diğeriyle mücevher ileri geri hareket ettirilir. Amaca göre değişik zımpara boyları kullanılır.
Kakmacıların kullandığı, bir tarafı taneli, diğer tarafı parlak bir zımpara türü daha mevcuttur.
Diğer kağıt zımparalar arasında karborundumlu olanları da mevcut olup, tanelerin çok çabuk dökülmesinden dolayı şimdiye kadar çok fazla kullanılamamıştır.
Gümüş işçiliğinde bu işlemler daha kaba ve ağır olduğundan özel amaçlı bezler kullanılır; bunlar çok sağlam ve dayanıklıdırlar. Aşındırıcılar ayrıca şerit şeklinde kullanılabilmektedir.
Yağlı ve yağsız katkı maddelerinin yerine kullanılacak püskürtmeli sıvıların geliştirilmesine çalışılmaktadır. İşçi, ayağı ile bir kompresörü çalıştırmakta, sonuç olarak diske aşındırıcı püskürtülmektedir. Bu teknikle işçinin kayıp mamanı azalacak, diskte sürekli olarak optimum miktarda aşındırıcı bulunacak, sınma gibi problemler ortadan kalkacaktır.
Anlatılanların ışığında, belirli amaçlar için kullanılması gereken uygun taneli ışındırıcılar gerekmektedir.
Sert diskler kabasını almakta, yarı sertler kaba bir parlatma yapmakta, daha sonra ince işçiliğe geçilmektedir. Parlatma ne kadar ince olacaksa, taneler o kadar ince olmalıdır.
En sert aşındırıcı olarak bilinen elmas, sert taşların kesiminde kullanıldığı gibi, düşük ısıda işlenmesi gereken ve çok yumuşak olan macun gibi malzemelerin de işlenmesinde kullanılmaktadır.
Üzerinde toz halinde elmas bulunan metalik disk dakikada bin ila iki bin devir arasında dönmekte, ısınmayı önlemek için de suyla temas etmektedir. Elmas ayrıca matkap şeklinde, kayaların ve sert taşların delinmesinde kullanılmaktadır.
Elmas diskler, genelde karbür takımlar, sert taşlar ve talaş çıkarmayan malzemelerin işlenmesinde kullanılır. Talaş elmasın etkisini azaltmaktadır.

Aşındırıcı freze uçları
Aşındırıcı Nedir
Aşındırıcı nasıldır
Altın Aşındırıcı

Etiketler: aşındırıcı kullanımı

Cevapla

© Altın Altın Çeşitleri Modelleri Altın Fiyatları Altın Piyasası 2017 | Tema: Bu Güzel Altın ve Faiz Sitesi sizleri altın fiyatları hakkında bilgilendirme amaçlı kurulmuştur.Altın Fiyatları konusunda yoruma açıktır.Altın sitesi teşvik amaçlıdır bilgilerin doğruluğu garanti edilemez

Domain RSS Siteyi Takip Et altin modelleri Bu sitede yer alan yazıların tümü, bilgi edinmek isteyen ziyaretçiler için hazırlanmıştır.Sitede yer alan yazı ve resimlerin kopyalanması, her türlü kullanımı ve bilgilerin uygulanması sonucu doğan hukuki, ahlaki, mesleki, sağlık ve yaşamsal sorunlar sadece bu eylemi gerçekleştiren kişilerin sorumluluğundadır. Bunlardan dolayı ortaya çıkabilecek hiç bir sorundan site ve yazarları sorumlu kılınamaz. Şikayet adresi ile iletişime geçilmesi halinde ilgili kanunlar ve yönetmelikler çerçevesinde en geç 1 (Bir) Hafta içerisinde faizaltin.com yönetimi olarak tarafımızdan gereken işlemler yapılacaktır.İletişim info@faizaltin.com